Interkerkelijke Roemenie Stichting Felebarat

Hoe het begon

Een optekening van het ontstaan van Interkerkelijke Roemenie Stichting Felebarát, vanuit de werkgroep Baracsi onder Stichting Impreuna en het uiteindelijk op eigen benen verder gaan van de werkgroep als zelfstandige stichting.

Het was in het najaar van het jaar 2000 dat Rob Poesiat, Koert Pietersen en Jan Lamberink samen met Siske Warnar een bezoek brachten aan verzorgingstehuis Tamand met de doelstelling om daar een hulpproject op te zetten. Het was in die reis dat na het bezoek aan “het hofje” Rob geïnteresseerd keek naar de kerk aan de overkant van de (Eminescu) straat en daarbij werk aangesproken door een mevr. die ons in gebrekkig Duits vroeg of wij de kerk wellicht van binnen wouden zien. Omdat er iets ruimte in de planning was werd er ja gezegd en haalde de oude vrouw een andere mevrouw die ons binnen liet en de kerk liet zien. Rob, zo is Rob, stond even later op de kansel om van het uitzicht te genieten waarbij de mevr. vertelde dat dat haar plaats was. Zo bemerkten wij dat wij spraken met de dominee (naar later bleek dus Susanne Baracsi). Na de rondleiding hebben wij haar bedankt in de veronderstelling dat dit voor eens en nooit weer zou zijn. Hoe anders is het gelopen.

In de loop van het volgende jaar bleken de contacten met Tamand niet te werken. Vooraf aan de reis van Koert en Jan de Jonge hadden Koert, Jan de J en Jan L al afstemming gehad voor als het niets zou worden. Tijdens de reis bleek inderdaad dat Tamand niet aan ons besteed was. Tijdens dat bezoek is dan ook definitief afscheid genomen van Tamand.

Tijdens een long distance telefonisch overleg met Jan L. op het thuisfront kwam het idee om nog eens bij het kerkje aan de overkant van de straat langs te gaan. Koert en Jan de J. hebben daar een uiterst plezierig gesprek gehad met Susanne en Levente Baracsi, die zeer enthousiast waren over het opzetten van een project, voor de armsten in de gemeente, ondersteuning van de jeugd, opknappen van de kelder, etc.

Hiermee was het project Barasci geboren en werd afgesproken dat er voor dit project een aparte werkgroep onder de paraplu van Impreuna zou worden opgericht in Lutten. De werkgroep Barasci was een feit, in eerste instantie gedragen door Koert en Jan L. Het is inmiddels najaar 2001. De werkgroep is kort daarna uitgebreid met Elma en Ronnie Soer, Ina en Sjors van der Graaf en Linda Kampjes, de werkgroep van het eerste uur.

In het voorjaar van 2002 werd de eerste rit gedaan naar ons nieuwe project, Jan de J. Ronnie en Elma Soer en Jan L. zijn geweest, hebben gezinnen bezocht, contacten gelegd, informatie verzameld en werkafspraken gemaakt. Reizen werden gemaakt, meerdere mensen zijn meegeweest, Roelie M, Annet vd K, en Hennie R, Sjors en Ina vd G, Henk B en Anthon vd W.

In de loop van de tijd is de werkgroep uitgebreid met Hester Vogelzang en Marian Hoek en is meer zelfstandig geworden. Een jeugdreis naar Sonkolyos werd georganiseerd en zelfs een tegenbezoek zit in de pen. Tevens hebben Jan de J. en later ook Koert en Jeanette zich om uiteenlopende redenen verder teruggetrokken uit de werkgroep. Het werd tijd om op eigen benen verder te gaan, Impreuna bleef zich richten op Deva, Baracsi gaat verder met het project in Arad/Maylat.

Zaterdag 4 december 2004 is in een gezamenlijke vergadering met Jan d J., Koert, Sjors, Marian en Jan L. besloten dat de werkgroep een zelfstandige stichting gaat worden en de wegen zich officieel scheiden gaan met de intensie om zeker contact te blijven houden. Uiteindelijk is voor de naam "Felebarát" gekozen, Hongaars voor "naaste".

En hoe het verder gaat…

Als zelfstandige stichting bestaan we inmiddels bijna 8 jaar en timmeren we nog steeds aan de weg. Het donateursproject is verder uitgebreid, meer gezinnen hiér ondersteunen meer gezinnen dáár. Daarnaast hebben we een aantal projecten opgezet:

  • Opknappen van de kelder voor de jeugd
  • Plaatsen van een waterpomp in Majlat
  • Renovatie van het dak van de kerk van Majlat
  • Een nieuw orgel voor de kerk van Fantanele
  • Specifieke ondersteuning voor specifieke doelen (ziekte, operaties, tijdelijke opvang)
  • Contacten van en met de jeugd tussen hier en daar (zie button “jeugduitwisseling”)
  • Helaas is het ondersteunen van “onze naaste” nog steeds hard nodig. Ondanks de aansluiting van Roemenie bij de EU heeft dat zeker niet iedereen voorspoed gebracht. Het verschil tussen arm en rijk wordt eerder groter dan kleiner, uitkeringen zijn minimaal, prijzen vliegen de pan uit, supermarkten genoeg maar de prijzen zijn bijna westers. Veel mensen leven (ver) onder de armoedegrens, een eenvoudige rekensom van wat er binnen komt en wat er minimaal uit zou moeten gaan leert al dat dat zelfs niet mogelijk is. Een enorm probleem wat ook wij niet op kunnen lossen. De bekende druppel op de gloeiende plaat, als er maar voldoende druppels zijn koelt de plaat uiteindelijk wel af.

    Daarnaast de aandacht die er is vanuit het verre Nederland voor mensen in een sombere en soms uitzichtloze wereld, even een praatje, een lolletje of een vriendelijk gebaar doet veel goed, alleen dat al wordt enorm gewaardeerd en levert mooie herinneringen op.